ΓΛΥΠΤΑ
Ψηφιακά αντίγραφα αγαλμάτων και ανάγλυφων υπό κλίμακα
Ψηφιακά αντίγραφα αγαλμάτων και ανάγλυφων υπό κλίμακα φτιαγμένα από καλλιτεχνικό γύψο, με εκπληκτική ποιότητα και πιστότητα, σε προσιτό κόστος. Χάρη στην τεχνολογία Exact Replicas™
η αναπαραγωγή των αρχαίων έργων γίνεται με απόλυτο σεβασμό και πιστότητα, έτσι ώστε να αναδίδουν όσο το δυνατόν περισσότερο τη μαγεία του αυθεντικού. Ξεκινώντας από την ψηφιακή σάρωση 3D του πρωτοτύπου, περνάμε στην κατασκευή ακριβούς μοδέλου 3D και μετά στην παραγωγή καλουπιών και εν τέλει αντιγράφων που είναι ό,τι πλησιέστερο υπάρχει στο αυθεντικό: Ένα υπέροχο ψηφιακό αντίγραφο σε μικρογραφία, που διατηρεί όλες τις τέλειες αναλογίες και την εκλεπτυσμένη αισθητική του κλασικού πρωτοτύπου. Σε καλαίσθητα χρυσότυπα κουτιά προστασίας, με φυλλάδιο ταυτότητας σε 6 γλώσσες.
η αναπαραγωγή των αρχαίων έργων γίνεται με απόλυτο σεβασμό και πιστότητα, έτσι ώστε να αναδίδουν όσο το δυνατόν περισσότερο τη μαγεία του αυθεντικού. Ξεκινώντας από την ψηφιακή σάρωση 3D του πρωτοτύπου, περνάμε στην κατασκευή ακριβούς μοδέλου 3D και μετά στην παραγωγή καλουπιών και εν τέλει αντιγράφων που είναι ό,τι πλησιέστερο υπάρχει στο αυθεντικό: Ένα υπέροχο ψηφιακό αντίγραφο σε μικρογραφία, που διατηρεί όλες τις τέλειες αναλογίες και την εκλεπτυσμένη αισθητική του κλασικού πρωτοτύπου. Σε καλαίσθητα χρυσότυπα κουτιά προστασίας, με φυλλάδιο ταυτότητας σε 6 γλώσσες.
ΜΕΓΕΘΗ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑΣ Κουτί: 19,8 x 28,5 x 3,9 cm Βάρος τέχνημα + συσκευασία: 250 - 930 gr
Δείτε τα γλυπτά σε μεγαλύτερο μέγεθος
ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΗ ΑΘΗΝΑ
Βάρος Καθαρό: 510gr Μικτό: 630gr
ΚΩΔΙΚΟΣ: 9211
ΚΩΔΙΚΟΣ: 9211
Αναθηματικό μαρμάρινο ανάγλυφο από την Ακρόπολη, 460-450π.Χ. Μουσείο Ακρόπολης, Αθήνα.
Ένα από πιο διάσημα γλυπτά της Ακρόπολης των Αθηνών.
Ένα από πιο διάσημα γλυπτά της Ακρόπολης των Αθηνών. Η Αθηνά είναι όρθια, στηριζόμενη πάνω στο δεξί της πόδι, ενώ το αριστερό είναι πίσω χαλαρά. Γέρνει προς το δόρυ που κρατά στο αριστερό της χέρι, ενώ το δεξί χέρι ακουμπά στο μηρό της. Φορά ένα Αττικό Πέπλο, διπλωμένο και δεμένο στη μέση, μια κορινθιακή περικεφαλαία και δεν έχει σανδάλια. Το κεφάλι της έχει ελαφρά κλίση καθώς έχει το βλέμμα της σε μια ορθογώνια στήλη, που μπορεί να είναι μια στήλη που δηλώνει τα όρια του ιερού της, ή μια επιτύμβια στήλη, ή μια στήλη που έχει καταχωρίσεις πεπραγμένων του ιερού της. Στο υπόβαθρο υπάρχουν ίχνη γαλάζιου χρώματος. Η στάση της και η παρουσία του φορέματός της είναι χαρακτηριστικά του Αυστηρού Ρυθμού (πρώιμος κλασσικός ρυθμός). Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι τα έντονα εσωτερικά συναισθήματα που επιχειρεί να μεταδώσει ο δημιουργός του έργου. Το ανάγλυφο θεωρείται έργο αττικού εργαστηρίου της πρώιμης κλασικής εποχής και είναι φτιαγμένο από παριανό μάρμαρο. Εκτίθεται στο Μουσείο της Ακρόπολης των Αθηνών, με αριθμό καταλόγου 695.
Ένα από πιο διάσημα γλυπτά της Ακρόπολης των Αθηνών.
Ένα από πιο διάσημα γλυπτά της Ακρόπολης των Αθηνών. Η Αθηνά είναι όρθια, στηριζόμενη πάνω στο δεξί της πόδι, ενώ το αριστερό είναι πίσω χαλαρά. Γέρνει προς το δόρυ που κρατά στο αριστερό της χέρι, ενώ το δεξί χέρι ακουμπά στο μηρό της. Φορά ένα Αττικό Πέπλο, διπλωμένο και δεμένο στη μέση, μια κορινθιακή περικεφαλαία και δεν έχει σανδάλια. Το κεφάλι της έχει ελαφρά κλίση καθώς έχει το βλέμμα της σε μια ορθογώνια στήλη, που μπορεί να είναι μια στήλη που δηλώνει τα όρια του ιερού της, ή μια επιτύμβια στήλη, ή μια στήλη που έχει καταχωρίσεις πεπραγμένων του ιερού της. Στο υπόβαθρο υπάρχουν ίχνη γαλάζιου χρώματος. Η στάση της και η παρουσία του φορέματός της είναι χαρακτηριστικά του Αυστηρού Ρυθμού (πρώιμος κλασσικός ρυθμός). Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι τα έντονα εσωτερικά συναισθήματα που επιχειρεί να μεταδώσει ο δημιουργός του έργου. Το ανάγλυφο θεωρείται έργο αττικού εργαστηρίου της πρώιμης κλασικής εποχής και είναι φτιαγμένο από παριανό μάρμαρο. Εκτίθεται στο Μουσείο της Ακρόπολης των Αθηνών, με αριθμό καταλόγου 695.
Κατεβάστε το 6γλωσσο
συνοδευτικό φυλλάδιο
συνοδευτικό φυλλάδιο
ΚΕΦΑΛΗ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ
Βάρος Καθαρό: 815gr Μικτό: 935gr
ΚΩΔΙΚΟΣ: 9212
ΚΩΔΙΚΟΣ: 9212
Από την ανατολική ζωφόρο (λίθος VI) του Παρθενώνα, 444-440π.Χ.
Μουσείο Ακρόπολης, Αθήνα.
Πρόκειται για έργο από το μαρμάρινο ανάγλυφο Ποσειδώνος, Απόλλωνος και Αρτέμιδος.
Πρόκειται για έργο από το μαρμάρινο ανάγλυφο Ποσειδώνος, Απόλλωνος και Αρτέμιδος, που είναι μέρος του ανατολικού τμήματος της ζωφόρου του Παρθενώνα. Ο Ποσειδώνας αποτυπώνεται σαν ένας ώριμος άντρας με γενειάδα, που κοιτάζει ευθεία μπροστά, με αξιοπρέπεια και μελαγχολία, αναλογιζόμενος την μάχη που έχασε από την Αθηνά για την ονομασία της γης της Αττικής. Το αυλάκι στα μαλλιά του υποκρύπτει ένα χάλκινο δετήρα. Η ζωφόρος του Παρθενώνα είναι ένα βαθύ ανάγλυφο από πεντελικό μάρμαρο που κοσμούσε το άνω μέρος του ναού. Δημιουργήθηκε μεταξύ 443 και 438 π.Χ., πιθανότατα υπό την καθοδήγηση του Φειδία. Από τα 160 μέτρα του συνολικού της μήκους, σήμερα σώζονται τα 130. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά μόνο από τα σχέδια που αποδίδονται στο Γάλλο ζωγράφο Jacque Carre του 1674, δέκα τρία χρόνια πριν τον βομβαρδισμό του βενετού Μοροζίνι που κατέστρεψε το ναό. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος της ζωφόρου εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου (αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των Μαρμάρων του Παρθενώνα που πήρε ο Έλγιν). Από τα υπόλοιπα, το μεγαλύτερο μέρος βρίσκεται στην Αθήνα ενώ υπάρχουν μερικά κομμάτια σε έξι άλλα ιδρύματα.
Μουσείο Ακρόπολης, Αθήνα.
Πρόκειται για έργο από το μαρμάρινο ανάγλυφο Ποσειδώνος, Απόλλωνος και Αρτέμιδος.
Πρόκειται για έργο από το μαρμάρινο ανάγλυφο Ποσειδώνος, Απόλλωνος και Αρτέμιδος, που είναι μέρος του ανατολικού τμήματος της ζωφόρου του Παρθενώνα. Ο Ποσειδώνας αποτυπώνεται σαν ένας ώριμος άντρας με γενειάδα, που κοιτάζει ευθεία μπροστά, με αξιοπρέπεια και μελαγχολία, αναλογιζόμενος την μάχη που έχασε από την Αθηνά για την ονομασία της γης της Αττικής. Το αυλάκι στα μαλλιά του υποκρύπτει ένα χάλκινο δετήρα. Η ζωφόρος του Παρθενώνα είναι ένα βαθύ ανάγλυφο από πεντελικό μάρμαρο που κοσμούσε το άνω μέρος του ναού. Δημιουργήθηκε μεταξύ 443 και 438 π.Χ., πιθανότατα υπό την καθοδήγηση του Φειδία. Από τα 160 μέτρα του συνολικού της μήκους, σήμερα σώζονται τα 130. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά μόνο από τα σχέδια που αποδίδονται στο Γάλλο ζωγράφο Jacque Carre του 1674, δέκα τρία χρόνια πριν τον βομβαρδισμό του βενετού Μοροζίνι που κατέστρεψε το ναό. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος της ζωφόρου εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου (αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των Μαρμάρων του Παρθενώνα που πήρε ο Έλγιν). Από τα υπόλοιπα, το μεγαλύτερο μέρος βρίσκεται στην Αθήνα ενώ υπάρχουν μερικά κομμάτια σε έξι άλλα ιδρύματα.
Κατεβάστε το 6γλωσσο
συνοδευτικό φυλλάδιο
συνοδευτικό φυλλάδιο
ΚΕΦΑΛΗ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
Βάρος Καθαρό: 795gr Μικτό: 815gr
ΚΩΔΙΚΟΣ: 9214
ΚΩΔΙΚΟΣ: 9214
Πλάκα υπό κλίμακα, με βάση μαρμάρινο πρωτότυπο στο Μουσείο Ακρόπολης, Αθήνα (περί το 335π.Χ.). Το πρωτότυπο της κεφαλής του Μεγάλου Αλεξάνδρου από πεντελικό μάρμαρο, είναι πιθανότατα έργο του Λεωχάρους.
Το πρωτότυπο της κεφαλής του Μεγάλου Αλεξάνδρου εκτίθεται στο Μουσείο της Ακρόπολης και είναι πιθανότατα έργο του Λεωχάρους, περί το 345 π.Χ. Εικάζεται ότι φτιάχτηκε αμέσως μετά την Μάχη της Χαιρώνειας, όταν ο Αλέξανδρος επισκέφτηκε την Αθήνα. Το γλυπτό βρέθηκε το 1886, δίπλα στο Ερεχθείο της Ακρόπολης των Αθηνών. Ο νεαρός Αλέξανδρος βλέπει κατ’ ευθείαν μπροστά, με μεγάλα μάτια και τα χείλη του ελαφρά ανοικτά. Τα σγουρά του μαλλιά, μεσαίου μήκους, είναι καλά χτενισμένα και χωρίζονται σε βοστρύχους, ένας από τους οποίους πέφτει ελαφρά πάνω στο μέτωπό του. Το γλυπτό ανακαλύφτηκε σε καλή κατάσταση, με κάποια γήρανση και απώλειες υλικού από την περιοχή της μύτης και τα μαλλιά. Το ανάγλυφο προέρχεται από ψηφιακή σάρωση του αγάλματος και ψηφιακή προσαρμογή διαστάσεων, διατηρώντας τις αναλογίες του πρωτότυπου.
Το πρωτότυπο της κεφαλής του Μεγάλου Αλεξάνδρου εκτίθεται στο Μουσείο της Ακρόπολης και είναι πιθανότατα έργο του Λεωχάρους, περί το 345 π.Χ. Εικάζεται ότι φτιάχτηκε αμέσως μετά την Μάχη της Χαιρώνειας, όταν ο Αλέξανδρος επισκέφτηκε την Αθήνα. Το γλυπτό βρέθηκε το 1886, δίπλα στο Ερεχθείο της Ακρόπολης των Αθηνών. Ο νεαρός Αλέξανδρος βλέπει κατ’ ευθείαν μπροστά, με μεγάλα μάτια και τα χείλη του ελαφρά ανοικτά. Τα σγουρά του μαλλιά, μεσαίου μήκους, είναι καλά χτενισμένα και χωρίζονται σε βοστρύχους, ένας από τους οποίους πέφτει ελαφρά πάνω στο μέτωπό του. Το γλυπτό ανακαλύφτηκε σε καλή κατάσταση, με κάποια γήρανση και απώλειες υλικού από την περιοχή της μύτης και τα μαλλιά. Το ανάγλυφο προέρχεται από ψηφιακή σάρωση του αγάλματος και ψηφιακή προσαρμογή διαστάσεων, διατηρώντας τις αναλογίες του πρωτότυπου.
Κατεβάστε το 6γλωσσο
συνοδευτικό φυλλάδιο
συνοδευτικό φυλλάδιο
ΚΥΚΛΑΔΙΚΟ ΕΙΔΩΛΙΟ ΣΥΡΟΥ
Βάρος Καθαρό: 130gr Μικτό: 250gr
ΚΩΔΙΚΟΣ: 9215
ΚΩΔΙΚΟΣ: 9215
Πρωτότυπο από μάρμαρο, βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (2200-2000π.Χ.).
Ένα από τα αριστουργήματα κυκλαδικής γλυπτικής της προϊστορικής εποχής, περίπου 4.200 ετών.
Κατηγορίας Δωκαθίσματα.
Το κομψό αυτό ειδώλιο βρέθηκε στην νήσο Σύρο και κατατάσσεται στην κατηγορία Δωκαθίσματα, ένα τύπος πρώιμων κυκλαδικών ειδωλίων που πήραν το όνομά τους από ένα κοιμητήριο στην Αμοργό, όπου κυρίως βρέθηκαν. Τα τριγωνικά κεφάλια και οι ευρείς ώμοι είναι χαρακτηριστικοί του συγκεκριμένου τύπου. Είναι ένα από τα αριστουργήματα κυκλαδικής γλυπτικής της προϊστορικής εποχής, περίπου 4.200 ετών. Τα πρώιμα κυκλαδικά γλυπτά είναι κυρίως γυναικείες μορφές, που ξεκινούν από απλές επεξεργασίες της πέτρας και φθάνουν σε ανεπτυγμένες αναπαραστάσεις ανθρώπινων μορφών. Πολλά απ’ αυτά τα ειδώλια επιδεικνύουν αξιοσημείωτη σταθερότητα μορφής και αναλογιών, πράγμα που οδηγεί στην εικασία ότι δημιουργήθηκαν με πρότυπα. Αναλύοντας την επιφάνεια του μαρμάρου με επιστημονικά όργανα βρέθηκε ότι ήταν βαμμένη με ορυκτά χρωστικά, αζουρίτης για το μπλε και σιδηρούχα μεταλλεύματα ή κιννάβαρι για το κόκκινο. Η αυστηρή γεωμετρική δομή, οι αρμονικές αναλογίες και η αφαιρετική προσέγγιση έκαναν την Κυκλαδική Τέχνη μια σημαντική πηγή έμπνευσης για εξέχοντες καλλιτέχνες του 20ού αι., που στη συνέχεια καθιερώθηκε σαν μια από τις πιο ιδιαίτερες μορφές δυτικής καλλιτεχνικής έκφρασης. Στα μέσα του 20ού αι., καθώς οι συλλέκτες έσπευδαν να αποκτήσουν ειδώλια που έμοιαζαν τόσο πολύ με τα γλυπτά του Jean Arp ή του Constantin Brâncuși, οι αρχαιολογικοί χώροι λεηλατήθηκαν και δημιουργήθηκε σημαντικό εμπόριο πλαστογραφιών. Σαν αποτέλεσμα, καταστράφηκε το περιβάλλον για πολλά απ’ αυτά τα κυκλαδικά ειδώλια και το νόημά τους μπορεί να μην γίνει ποτέ κατανοητό ολοκληρωτικά.
Ένα από τα αριστουργήματα κυκλαδικής γλυπτικής της προϊστορικής εποχής, περίπου 4.200 ετών.
Κατηγορίας Δωκαθίσματα.
Το κομψό αυτό ειδώλιο βρέθηκε στην νήσο Σύρο και κατατάσσεται στην κατηγορία Δωκαθίσματα, ένα τύπος πρώιμων κυκλαδικών ειδωλίων που πήραν το όνομά τους από ένα κοιμητήριο στην Αμοργό, όπου κυρίως βρέθηκαν. Τα τριγωνικά κεφάλια και οι ευρείς ώμοι είναι χαρακτηριστικοί του συγκεκριμένου τύπου. Είναι ένα από τα αριστουργήματα κυκλαδικής γλυπτικής της προϊστορικής εποχής, περίπου 4.200 ετών. Τα πρώιμα κυκλαδικά γλυπτά είναι κυρίως γυναικείες μορφές, που ξεκινούν από απλές επεξεργασίες της πέτρας και φθάνουν σε ανεπτυγμένες αναπαραστάσεις ανθρώπινων μορφών. Πολλά απ’ αυτά τα ειδώλια επιδεικνύουν αξιοσημείωτη σταθερότητα μορφής και αναλογιών, πράγμα που οδηγεί στην εικασία ότι δημιουργήθηκαν με πρότυπα. Αναλύοντας την επιφάνεια του μαρμάρου με επιστημονικά όργανα βρέθηκε ότι ήταν βαμμένη με ορυκτά χρωστικά, αζουρίτης για το μπλε και σιδηρούχα μεταλλεύματα ή κιννάβαρι για το κόκκινο. Η αυστηρή γεωμετρική δομή, οι αρμονικές αναλογίες και η αφαιρετική προσέγγιση έκαναν την Κυκλαδική Τέχνη μια σημαντική πηγή έμπνευσης για εξέχοντες καλλιτέχνες του 20ού αι., που στη συνέχεια καθιερώθηκε σαν μια από τις πιο ιδιαίτερες μορφές δυτικής καλλιτεχνικής έκφρασης. Στα μέσα του 20ού αι., καθώς οι συλλέκτες έσπευδαν να αποκτήσουν ειδώλια που έμοιαζαν τόσο πολύ με τα γλυπτά του Jean Arp ή του Constantin Brâncuși, οι αρχαιολογικοί χώροι λεηλατήθηκαν και δημιουργήθηκε σημαντικό εμπόριο πλαστογραφιών. Σαν αποτέλεσμα, καταστράφηκε το περιβάλλον για πολλά απ’ αυτά τα κυκλαδικά ειδώλια και το νόημά τους μπορεί να μην γίνει ποτέ κατανοητό ολοκληρωτικά.
Κατεβάστε το 6γλωσσο
συνοδευτικό φυλλάδιο
συνοδευτικό φυλλάδιο
ΚΥΚΛΑΔΙΚΟ ΕΙΔΩΛΙΟ ΑΜΟΡΓΟΥ
Βάρος Καθαρό: 130gr Μικτό: 250gr
ΚΩΔΙΚΟΣ: 9216
ΚΩΔΙΚΟΣ: 9216
Πρωτότυπο από μάρμαρο, βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (2800-2300π.Χ.)
Ένα ειδώλιο έξοχου κάλλους που έδωσε το όνομα σε μια ολόκληρη κατηγορία, την κατηγορία Κάψαλα.
Αυτό το εξόχου κάλλους ειδώλιο έδωσε το όνομα σε μια ολόκληρη κατηγορία κυκλαδικών ειδωλίων, την κατηγορία Κάψαλα, από το όνομα ενός κοιμητηρίου στην Αμοργό, όπου ανακαλύφθηκε. Είναι ένα από τα αριστουργήματα της κυκλαδικής μαρμαρογλυφίας της προϊστορικής εποχής, ηλικίας περίπου 5.000 ετών. Η πρώιμη κυκλαδική γλυπτική αποτελείται κυρίως από γυναικείες μορφές που που ξεκινούν από απλές επεξεργασίες της πέτρας και φθάνουν σε ανεπτυγμένες αναπαραστάσεις ανθρώπινων μορφών. Πολλά απ’ αυτά τα ειδώλια επιδεικνύουν αξιοσημείωτη σταθερότητα μορφής και αναλογιών, πράγμα που οδηγεί στην εικασία ότι δημιουργήθηκαν με πρότυπα. Αναλύοντας την επιφάνεια του μαρμάρου με επιστημονικά όργανα βρέθηκε ότι ήταν βαμμένη με ορυκτά χρωστικά, αζουρίτης για το μπλε και σιδηρούχα μεταλλεύματα ή κιννάβαρι για το κόκκινο. Η αυστηρή γεωμετρική δομή, οι αρμονικές αναλογίες και η αφαιρετική προσέγγιση έκαναν την Κυκλαδική Τέχνη μια σημαντική πηγή έμπνευσης για εξέχοντες καλλιτέχνες του 20ού αι., που στη συνέχεια καθιερώθηκε σαν μια από τις πιο ιδιαίτερες μορφές δυτικής καλλιτεχνικής έκφρασης. Στα μέσα του 20ού αι., καθώς οι συλλέκτες έσπευδαν να αποκτήσουν ειδώλια που έμοιαζαν τόσο πολύ με τα γλυπτά του Jean Arp ή του Constantin Brâncuși, οι αρχαιολογικοί χώροι λεηλατήθηκαν και δημιουργήθηκε σημαντικό εμπόριο πλαστογραφιών. Σαν αποτέλεσμα, καταστράφηκε το περιβάλλον για πολλά απ’ αυτά τα κυκλαδικά ειδώλια και το νόημά τους μπορεί να μην γίνει ποτέ κατανοητό ολοκληρωτικά.
Ένα ειδώλιο έξοχου κάλλους που έδωσε το όνομα σε μια ολόκληρη κατηγορία, την κατηγορία Κάψαλα.
Αυτό το εξόχου κάλλους ειδώλιο έδωσε το όνομα σε μια ολόκληρη κατηγορία κυκλαδικών ειδωλίων, την κατηγορία Κάψαλα, από το όνομα ενός κοιμητηρίου στην Αμοργό, όπου ανακαλύφθηκε. Είναι ένα από τα αριστουργήματα της κυκλαδικής μαρμαρογλυφίας της προϊστορικής εποχής, ηλικίας περίπου 5.000 ετών. Η πρώιμη κυκλαδική γλυπτική αποτελείται κυρίως από γυναικείες μορφές που που ξεκινούν από απλές επεξεργασίες της πέτρας και φθάνουν σε ανεπτυγμένες αναπαραστάσεις ανθρώπινων μορφών. Πολλά απ’ αυτά τα ειδώλια επιδεικνύουν αξιοσημείωτη σταθερότητα μορφής και αναλογιών, πράγμα που οδηγεί στην εικασία ότι δημιουργήθηκαν με πρότυπα. Αναλύοντας την επιφάνεια του μαρμάρου με επιστημονικά όργανα βρέθηκε ότι ήταν βαμμένη με ορυκτά χρωστικά, αζουρίτης για το μπλε και σιδηρούχα μεταλλεύματα ή κιννάβαρι για το κόκκινο. Η αυστηρή γεωμετρική δομή, οι αρμονικές αναλογίες και η αφαιρετική προσέγγιση έκαναν την Κυκλαδική Τέχνη μια σημαντική πηγή έμπνευσης για εξέχοντες καλλιτέχνες του 20ού αι., που στη συνέχεια καθιερώθηκε σαν μια από τις πιο ιδιαίτερες μορφές δυτικής καλλιτεχνικής έκφρασης. Στα μέσα του 20ού αι., καθώς οι συλλέκτες έσπευδαν να αποκτήσουν ειδώλια που έμοιαζαν τόσο πολύ με τα γλυπτά του Jean Arp ή του Constantin Brâncuși, οι αρχαιολογικοί χώροι λεηλατήθηκαν και δημιουργήθηκε σημαντικό εμπόριο πλαστογραφιών. Σαν αποτέλεσμα, καταστράφηκε το περιβάλλον για πολλά απ’ αυτά τα κυκλαδικά ειδώλια και το νόημά τους μπορεί να μην γίνει ποτέ κατανοητό ολοκληρωτικά.
Κατεβάστε το 6γλωσσο
συνοδευτικό φυλλάδιο
συνοδευτικό φυλλάδιο
© Pholosophic Society 2024
v 0.0